Η μηχανή που έφτιαχνε ιστορίες

Περίληψη του βιβλίου:
Η ΜΗΧΑΝΗ που έφτιαχνε ΙΣΤΟΡΙΕΣ απευθύνεται σε παιδιά, σε λίγο μεγαλύτερα παιδιά και σε ακόμη μεγαλύτερα παιδιά…, σε όλους εμάς που διαβάζουμε ιστορίες.
Και αν ανήκετε σε αυτούς και ξέρετε να χειρίζεστε και ντρόουν, ακόμη καλύτερα! Θα ταξιδέψετε με ΙΣΤΟΡΙΕΣ που ξαναδημιουργήθηκαν με λέξεις· λέξεις που περιπλανήθηκαν στις λεξογειτονιές του κόσμου και όταν προσγειώθηκαν, έφτιαξαν περίεργες ΙΣΤΟΡΙΕΣ.
Κάποιες λέξεις έφτιαξαν ένα μαγικό μαξιλάρι στο προσκέφαλό μας κι άλλες, οι πιο τολμηρές, έφτιαξαν ΙΣΤΟΡΙΕΣ που μας κάνουν να ονειρευόμαστε και σαν καλοί αρχιτέκτονες να χτίζουμε κόσμους θαυμαστούς, αλλιώτικους, μοναδικούς, καλύτερους!

Όταν ο Φιλίπ ξύπνησε εκείνο το πρωινό, δεν διέκρινε γύρω του το παραμικρό σημάδι που να προμηνύει τα συγκλονιστικά πράγματα που θα συνέβαιναν στην όμορφη Λα Κρουσαντερί. Κι όμως… δεν ήταν καθόλου αστεία τα πράγματα!
Ξαφνικά, στο προαύλιο του σχολείου, εμφανίστηκαν πέντε αστυνομικά αυτοκίνητα που μετέφεραν τον Υπεραστυνομικό κ. Παντελή Πουαρόν, τους δεκαπέντε αστυνομικούς και τα οκτώ αστυνομικά σκυλιά. Ο κ. Παπιγιόν, ο διευθυντής του σχολείου, κάλεσε όλους τους μαθητές και τους δασκάλους στην αίθουσα εκδηλώσεων. Εκεί, ο Υπεραστυνομικός ανακοίνωσε τα συνταρακτικά νέα: ο Τρόμος χτύπησε την πόλη τους και απειλούσε πως θα ξαναχτυπήσει.
Τις επόμενες ημέρες, δόθηκαν σε όλους τους κατοίκους αυστηρές οδηγίες να μείνουν κλειδωμένοι στα σπίτια τους, ενώ στρατιωτικά αεροπλάνα και αστυνομικά ελικόπτερα σκέπασαν τον ουρανό της Λα Κρουσαντερί. Παντού είχε σκορπίσει τα ίχνη του ο Φόβος, ο αδελφός του Τρόμου, παίρνοντας πολλές μορφές, σαν ένας φαντομάς χαμαιλέοντας.
Ο Φιλίπ δεν ήξερε τι να πρωτοσκεφτεί… Οι ερωτήσεις στροβιλίζονταν στο κεφάλι του και ζητούσαν απαντήσεις: Γιατί; Πού; Ποιοι; Τι; Πότε; Κλεισμένος στο σπίτι του, στην Οδό της Γάτας που Χορεύει, μακριά από τον κολλητό του, τον Τρούφα, χωρίς ίντερνετ, φέισμπουκ, ίνσταγκραμ, βαριόταν αφόρητα…
Ώσπου μια μέρα ανακάλυψε στο υπόγειο του σπιτιού μια παλιά εφεύρεση του παππού του. Μια πραγματικά σπουδαία εφεύρεση, που σύντομα θα έκανε τον Τρόμο αόρατο…, ίσως και ανύπαρκτο, έστω για λίγες στιγμές: